Harto Soemodihardjo

‘De tekst moet in dienst staan van de melodie’
Tekst: Rosita Leeflang

Harto Soemodihardjo was erbij toen in de beginjaren ‘80 het idee ontstond voor een festival, waarbij componisten zouden gaan strijden voor de beste compositie.

Met een glimlach op zijn gezicht haalt hij de herinneringen op aan dat eerste festival in 1982. Het zou tot 1996 duren voordat hij zijn naam wederom zou verbinden aan Suripop, maar in al die jaren is hij het proces blijven volgen. En het gevoel dat hem nu bekruipt, is dat de nummers onafgemaakt aandoen.

"Het begint met de vraag wie de allereerste selectie doet, wanneer componisten hun nummer hebben ingestuurd. Zelf denk ik dat er daar heel veel goeds wordt weggegooid. De organisatie zou open kaart moeten spelen van hoe dat precies gebeurt", zegt Soemodihardjo. "Want het is daarom dat je steeds kopieën krijgt van songs.

" Soemodihardjo is zelf componist, heeft jaren zijn eigen bands gehad, zowel hier als in Nederland en werkt sinds 2000 samen met Jörgen Raymann aan diens theaterproducties. In 1996 produceerde hij songs als Temeku en Aku Chinta Padamu. Hij zegt de diversiteit aan muziekstijlen te missen in het Suripop van vandaag. Toen had je er Surinaamse, maar ook Engelstalige als Lonely for you Baby. Componisten schreven hun eigen stijl en stuurden dan in. "Maar nu wordt geluisterd: 'oh zo'n nummer heeft gewonnen, dus moet mijn nummer ook zo om te kunnen winnen'. Er kwamen dus kopieën van bestaande songs en dus zeurderige ballads." Soemodihardjo is dan ook van mening dat coaching ontzettend belangrijk is. "Zo leren de mensen iets bij en worden ze niet voor de leeuwen geworpen."

Ook met de teksten van de nummers gaat het verkeerd, meent de musicus. Een tekst zou geschreven moeten worden in spreektaal. Hoe kunnen dingen anders worden gezegd, waarbij rekening moet worden gehouden met de keuze van de zin. "Maar in plaats daarvan worden de zinnen en woorden zodanig gerekt dat ze passen in de melodie en krijg je halve zinnen. De nummers voelen dan onafgemaakt aan." Eigenlijk zou de tekst in dienst moeten staan van de melodie en niet omgekeerd. De tekst moet worden geschreven zoals wordt gesproken; het is veel makkelijker in de gewone taal en het verhaal zou er beter uit kunnen komen. "Met het coachen kun je terug naar de werkelijke basis van het festival."

Soemodihardjo is het ermee eens dat componisten afstand moeten kunnen doen van hun nummer. Vooral aan het begin van het proces, nadat het nummer is geschreven en ingezongen. De componist moet die even laten staan en na een tijd weer naar luisteren en nagaan 'hoe komt het over' en 'geloof wat wordt gezongen'. "Er moet zeker rekening mee worden gehouden dat het idee in de componist zijn hoofd is ontstaan, maar hij moet wel in staat zijn het nummer over te laten aan de producer, die de eindverantwoordelijke is voor het product. De producer moet kunnen snijden uit het nummer wat er niet aan toe doet."
Harto Soemodihardjo zit tijdens het intervieuw met zijn laptop en laat
middels bepaalde liedjes horen wat hij bedoelt met de stellingen die hij poneert.


 Over Suripop XV wil Soemodihardjo niet veel kwijt, aangezien hij niet alle nummers heeft gehoord en de rest slechts vluchtig voorbijkwam. Geen enkele sprak hem echt aan. "De organisatie zou na elk festival, direct moeten beginnen aan het volgende festival. In het proces dat daarna volgt en in etappes is verdeeld, moeten componisten leren hoe een lied te laten overkomen. Uiteindelijk moet je als componist iets te vertellen hebben."-.

Bron: DWTonline
 
Free Joomla Templates by JoomlaShine.com