SURIPOP XV

Konoe foe Konoe, Datra Fu Datra

Papa Touwtjie

Johan Eduard Touwslager, alias Papa Touwtjie, werd geboren op 21 december 1968 te Suriname. Hij is de jongste zoon uit een gezin van 14 kinderen en was de enige die altijd garant stond voor problemen. Helaas stierf hij veel te vroeg, op 9 juni 2005 is hij aan een schotwond overleden. Zijn jeugd speelde zich vooral af op straat. Hij was een fanatieke straatvoetballer en een getalenteerde kawinazanger.

Bij het veertigjarig bestaan van de Ware Tijd in 1997 kreeg rapper Touwslager “de troki grani”, een award voor een trendsetter. Hij was de eerste sranantongo rapper van Suriname in 1992 en is tot nu toe onovertroffen in zijn zuivere, diepe sranan-gebruik. Jullie praten sranantongo zei hij daar eens over, maar ik praat nengre. Zijn eerste interview met een krant stond in de Ware tijd van februari 1992. Hij had toen 6 hits op de radio waaronder ‘Mi no wan go na Santo Boma’. Papa Touwtjie was vooral razend populair onder jongeren en achtergestelde groepen vanwege zijn protestsongs en politiek getinte teksten, waarin hij beleidsmakers op de korrel nam. Papa Tie, heeft gerapt over hoop voor een nieuwe tijd waarin de verschillende groepen in Suriname samenwerken; bewogen liederen over armoede, over herstelbetalingen vanwege vijfhonderd jaar Afrikaanse holocaust en beroving van het zwarte volk, liefde voor Jah en Rastafari.

Vuurspuwende raps over corrupte, schietgrage politie en politici, liederen vol liefde en respect voor alle vrouwen en zijn moeder in het bijzonder, boasting-songs over zijn onovertroffen kwaliteit als rapper. Papa Touwtjie was de opvolger van Lieve Hugo in reality songs waarin ook liederen met “ondrofeni” oftewel levenslessen uit bittere ervaringen werden gebracht. Touwtjie heeft zeker tien cd’s gemaakt en veertig live bands opgezet. Een song rapte hij nooit hetzelfde, rappen was een voortdurend creatief proces bij hem en rappen deed hij zeker dagelijks een halve dag. In zijn hoogtijdagen begin ’90 werd elk nummer van zijn minstens tien tracks tellende cd een hit.

Bron: DWTonline
 

‘Life is a journey’

Jong talent maakt clip

Martina Gerling is pas zestien jaar maar treedt al op, meestal in restaurants in haar woonplaats Bonaire. Deze jonge zangeres is het jongste en, zegt ze zelf, het meest verwende kind van haar moeder.

Ze is op 15 april 1993 geboren in Suriname en woont sinds haar derde op Bonaire met haar ouders. Ze is Rythm Quitorist van een band genaamd Tin Foil in Bonaire, waar ze af en toe als lead singer soms als back vocal optreedt. Martina, die zingt, gitaar speelt en liedjes schrijft, heeft tijdens haar vakantie hier een muziekclip opgenomen van haar lied, The road is long. “De laatste drie jaar ben ik naar Suriname geweest en ik zal proberen om vaker hier te zijn om mijn familie.”

Martina is nog student op het HAVO. Sedert haar achtste jaar zijn haar talenten ontdekt en ze bespeelt al drie jaar lang gitaar. “Mijn ouders staan altijd achter me, zelfs wanneer ik ervoor gekozen heb iets niet te willen doen”, geeft zij aan. Gitaar bespelen heeft ze altijd leuk gevonden, het is haar hobby. Volgens Martina gaat het niet om geld of om beroemd zijn, maar om de inspiratie wanneer ze merkt dat men van haar muziek en zangtalent kan genieten. Omdat ze in een band zit, leert ze ook veel. De band koos voor de naam Tin Foil omdat de studio waarin ze oefenen helemaal met foil beplakt is.

Drie andere liederen die ze zingt zijn covers: All you wanted, My hands en Nobody’s fool. Haar vier nummers zijn net nog niet genoeg om een cd uit te brengen. “In Bonaire werk ik samen met Reaynel, een jonge muzikant die zijn eigen beats maakt. Hij heeft zijn eigen studio’s en radioprogramma’s in Bonaire. “Hij heeft mij vaker zien optreden en vond mij goed. We hebben toen afgesproken om binnen een bepaalde tijd cd’s uit te brengen. Ik hou meer van pop-rock, maar sedert ik twee maanden geleden heb meegedaan aan een Jazz-festival die op 24 mei 2008 gehouden was, ben ik ook van jazz gaan houden en die combineer ik nu met pop-rock.” Mensen denken dat je droom pas uitgekomen is wanneer je aan de top bent, maar dat hoeft niet, zegt Martina. “Life is a journey, it’s a destiny.” Claudine Saaki
dWT foto/Roy Ritfeld Martina Gerling

Bron: De Ware Tiener dwt-online
 

More Articles...

Page 3 of 4

Free Joomla Templates by JoomlaShine.com